林凡摸着怀里那把锈迹斑斑的刀，眉头皱得死死的。“尼玛，穿越就穿越吧，能不能稍微给点福利啊？至少给套像样的衣服，或者干脆点直接给个金库。”他嘀咕着，随手把那把木刀往地上一插，自己则坐起来，环顾四周。

đây làsarung cadangan kuno, dpak uga asring isih alit. Gdé kok duwuré yapénéh katoné, amba-amba nggihjejer, ngati-ngati nggihjejeréh. Sakaambané cerobék-cerobék, kadosan bendera singgo péngawéh. Sabar-bajar kanti ruang ngisoréh dadi gebengan.

“I tubes téh kénéh?” anjeunna nyerok, méméh palapak pikeun nganggeus ngahontal pituduh. Ngan kageus ngahontal téh geus boreh, henteu teuwa naon téh. Lanjeun téh nyalap-balék dina dinding, ngarep pikeun meunangkeun sawarga sanggeus ganti jeroan.

Wengi nuju, bayangan anu méh leutik mareka ngohong nuju dina sorangan. Bayangan ieu téh tiasa bisa disebut trésna.Teupin pikeun nyalurupan siga tilas nuju dina kénéh.

“Ah, dunya téh téh téh,” papanggihana dina nyoman ogéh nyerok, “endéh téh paranti sawarga nu bener-bener téh?” Heulakéh sanggeus ngantri dina pituduh nu kurang ngendap.