手里的力道没减，λλά στο μυαλό μου τρέχουν κάτι άλλο. Εκείνη, με το ρουτίνασμα του μάτιας, ήταν σαν να μου έκανε ήρεμα το πλάι. Βγήκα από το σχολείο, τρέχοντας για να πάω στο διπλανό κτίριο για μια στιγμή αποφόρτωσης τις σκέψεις μου. Αφού είχα σταματήσει για λίγο, έπαιρνα την τροχιά μου προς το σχολείο. Όταν πλησίασα στο κτίριο, είδα ότι ο κήπος ήταν γεμάτος κορίτσια και αγόρια. Κάποια στροφή, ασυνήθιστη προσοχή μου κινείτο. Κοίταξα γύρω μου και είδα μια γυναίκα με μαλλιά ενωμένα, φορώντας μια μαύρη φόρεμα και σέρνοντας μια τσέπη. Το πρόσωπό της ήταν γεμάτο ανησυχία. "Κοίτα, είδα τι έκανες," είπε η γυναίκα, κοιτώντας μου με πόνο στα μάτια. Στη συνέχεια, άκουσα έναν ήχο από πίσω μου και δεν διέκρινα ένα κλαψίτσα. Στρίθηκα γρήγορα και είδα ότι η κοπέλα μου και η γυναίκα μου είχαν χτυπήσει. Η κοπέλα μου ήταν συντε Mercado περασμένη, με πληγές στο πρόσωπό της. "Ώρα, ζητώ συγγνώμη," ψιθύρισα. "Θα παρέχω αμοιβαία περίθαλψη." Η κοπέλα μου έκανε μια παύση, κοιτώντας με, και μετά χαμογέλασε. "Λοιπόν, είσαι μόλις έξω από το σχολείο," είπε.